Wheel Of Time

Descending deeper into Aridhol
Chapter One

Het gezelschap besluit voordat ze door het luik gaan toch nog even rond te kijken op het pleintje. Ze zien een kroeg, een smidse en een kerk. Allereerst gaat het gezelschap naar de kroeg, maar ook van binnen blijkt het een totaal vervallen gebouw te zijn en het gezelschap vindt dan ook niks van waarde.

Vervolgens besluit het gezelschap naar de kerk toe te gaan. Direct nadat ze het gebouw zijn binnengestapt valt het op dat ook dit gebouw van binnen een bouwval is, afgezien van een deur die op een kier staat. Door de kier van de deur zien onze de vier avonturiers licht schijnen. Diora sluipt op de deur af en kijkt naar binnen. In het kamertje ziet ze een vuur en een schommelstoel die zachtjes schommelt. De rug van de stoel is naar de deur toe gericht, maar Diora kan duidelijk zien dat er iemand in de stoel zit bij het vuur.

Diora gaat terug naar de rest van het gezelschap en het gezelschap besluit samen de kamer te betreden. In de stoel blijkt het skelet van een inmiddels jaren geleden overleden oude vrouw te zitten, maar tot ieders verbazing blijkt het skelet nog te bewegen. De oude vrouw is aan het breien en stelt het gezelschap gerust door te vertellen dat ze geen kwaad in de zin heeft. Het gezelschap praatte met het skelet van de ouwe vrouw en ze achterhalen dat de naam van de oude vrouw Opoe is en dat ze sinds de val van de stad hier haar tijd doorbrengt. Volgens de vrouw is het enige gezelschap dat ze krijgt het gezelschap van Selena, die dieper in de stad in de grote toren woont. Ook weet de vrouw te vertellen dat er recentelijk bandieten door de stad hebben gelopen, maar deze zijn weer snel gevlucht. De oude dame kijkt naar Kat en geeft aan dat ze niet vaak een silvertongue ziet. Het gezelschap weet niet wat een silvertongue is en ook Kat lijkt geen idee te hebben waar de oude dame het over heeft.

Opoe laat Kat een boek pakken en vraagt haar de eerste pagina te lezen. In het boek worden allerlei gerechten beschreven en terwijl Kat de woorden voorleest verschijnen de gerechten op tafel. Een silvertongue blijkt een gezegend persoon te zijn, die alles wat hij of zij leest in waarheid veranderd. Het gezelschap besluit bij Opoe te rusten en zich tegoed te doen aan het overheerlijke eten dat op tafel is verschenen. De dag erop gaat het gezelschap weer op pad, en gaan naar het laatste gebouw dat aan het plein gebouwd is. Het is een smidse, waar het net als bij de andere gebouwen een ravage is. Het gezelschap zoekt door het puin, en vinden een prima bruikbare schep die ze besluiten mee te nemen.

Vervolgens besluit het gezelschap het luik in het midden van de markt in te gaan, waardoor ze de pijlen die met krijt over te vinden waren volgden. Ze kwamen uit in een riool, waarna een lange tocht begon door de tunnels. Aan het einde van de tunnels kwamen ze uit op een kerkhof. Op het kerkhof waren behalve een groot aantal graven ook twee cryptes te vinden. De krijten pijlen wezen naar de kleinste van de tweeën het gezelschap besluit dan ook om als eerste naar de kleine crypte te gaan. In de kleine crypte vinden ze de urn van Alena. Wanneer deze urn geopend wordt verschijnt de geest van het kleine meisje dat ze eerder al door het luik zagen glippen en deze verteld de avonturiers over haar noodlot. Ze is vroeger ontvoerd door een mysterieus persoon, die haar verkracht en vermoord heeft. Haar enige overgebleven wens is nu om als urn weer verenigd te worden met haar ouders die in Baerlan wonen. Het gezelschap belooft de urn van het kleine meisje bij haar ouders te bezorgen en als beloning verteld het meisje het gezelschap over een man die iets waardevols verstopt zou hebben in een van de graven. Het gezelschap gaat de schep die ze eerder in de smidse hebben gevonden gebruiken om op zoek te gaan naar het waardevolle voorwerp. Deze weet het gezelschap te vinden, en het blijkt te gaan om acrobatic boots.

Terwijl een deel van het gezelschap de graven aan het opgraven waren, waren de andere de grote crypte aan het bekijken en zagen hierop twee gargoyles zitten. Het gezelschap koos ervoor om deze uit veiligheidsoverwegingen alvast naar beneden te gooien, uit angst dat de dieren ’s nachts tot leven zouden komen.

Het gezelschap ging vervolgens de grote crypte in, en kwamen hierin gelijk mummies tegen. Deze werden vrij eenvoudig verslagen en het gezelschap liep vervolgens verder de crypte in. Hier vonden ze een graf, die Rhogar vervolgens zonder het te bespreken met de rest van de groep opende. Uit het graf kwam een Lich en direct werd het duidelijk dat deze te sterk voor het gezelschap was. Ze vluchten uit de crypte, maar werden achtervolgd door de Lich en zijn minions. Buiten de crypte zag de groep een kuifkar met twee ondode paarden ervoor. Het gezelschap gebruiken de paarden om weg te komen van de lich, maar deze volgt het gezelschap door het riool met een eigen huifkar. Gelukkig voor het gezelschap crasht de huifkar van de lich, en sterven alle inrijdenden.

Het gezelschap verlaat het riool weer via het luik en ze besluiten naar het kasteel te gaan, omdat de avonturiers eerder al hadden achterhaalt dat ze naar het kasteel en de stallen moeten, en vervolgens de pijl moesten volgen. De groep klopt aan bij de poort van het kasteel en de poort wordt geopend door een skelet. Het gezelschap vraagt of ze het terrein op mogen en het skelet lijkt er niks op tegen te hebben. Ze zien in het kasteel stallen, en besluiten die kant op te gaan. In de stallen vindt het gezelschap een sprekend paard die luistert naar de naam Wilbert. Rhogar ziet een pijl die naar de kont van het paard wijst en besluit zijn arm in de kont van het paard te stoppen. Hier vindt Rhogar een orb, die volgens Wilbert de giftige mist uit de directe omgeving van de orb laat verdwijnen. Het gezelschap heeft het plan om op de rug van wilbert het kasteel te verlaten maar Wilbert verteld dat hij een wond aan zijn poot heeft en niet iemand op zijn rug kan dragen. Siegraine behandelt de wond van Wilbert, maar het paard is nog niet sterk genoeg om iemand te dragen. Het gezelschap verlaat het kasteel, en reist af naar woningen in de stad. Daar vindt het gezelschap een bandiet die op sterven na dood is. Hij had een pijl door zijn been gekregen en de wond was gaan ontsteken. Het gezelschap beloofde de bandiet te helpen, als hij zijn geluksmunt zou afgeven. De bandiet besloot dit niet te willen en koos ervoor om dan maar te sterven. De bandiet werd boos op Siegrain en vervloekte de Cleric.

View
Entering Aridhol
Familiar faces

Terwijl Liadrin op de boot van Bayle Domon blijft, worden Rhogar, Diora, Kat en Siegrain door Gustav naar de oever geroeid. Tijdens het stukje lopen van de rivier naar Aridhol horen zij mensen. Snel verstopt het viertal zich. Door stil te blijven, kunnen zij 4 mannen horen praten, zonder ontdekt te worden. De mannen denken dat zij de laatste overlevenden zijn van hun groep. Ze werden in Aridhol aangevallen door de mist en door boogschutters. Ook is één van hen zijn geluksmuntje kwijt geraakt. Ondanks dat hij die wel terug zou willen, vertrekken de 4 mannen naar het westen.

Tevreden met de informatie over Aridhol en met het feit dat de 4 avonturiers niet al ontdekt waren voordat ze ook maar een voet in Aridhol hadden gezet, lopen ze door richting de muren van Aridhol. De muren staan nog voor het grootste deel, maar zijn er slecht aan toe. Aridhol is een ruïne. De hoofdpoort is ingestort, maar het is nog mogelijk er langs te lopen. Vlak voor de ingang krijgt Rhogar een lichte druk achter z’n ogen, maar zegt dat er niets aan de hand is.

Binnen de muren van Aridhol hoort Siegrain al snel gelach. Na even goed rond te kijken, vinden de 4 een man op de grond zitten, met zijn rug naar hen toe. De man blijkt Aramil te zijn! Ondanks zijn bizarre verdwijning in Shadowfell Keep en het vermoeden dat Magie een slechte invloed op hem heeft, zijn de avonturiers vriendelijk tegen Aramil.
Aramil vertelt dat een groep bandieten ‘ruzie’ had met de mist. Ook is hij niet de enige die in Aridhol woont. In de toren in het oosten van de stad woont een vrouw genaamd Selena. Verder zou er een mogelijkheid moeten zijn om jezelf te beschermen tegen de mist.

Aramil verlaat de stad om onduidelijke redenen. Het viertal loopt verder de stad in. Ineens worden de druk achter Rhogar zijn ogen erger en ziet hij in een flits een lijk liggen op een binnenplaats. Hij denkt dat het lijk in Aridhol ligt, want de binnenplaats leek op de muren en straten van Aridhol, alleen dan nog in volle glorie en niet de ruïne die het nu is. Als ze een hoek om slaan, staan ze ineens op deze binnenplaats, en nog wel in volle glorie ook! Alleen alles, en dan ook echt alles, is bedekt met woorden. De woorden lijken wel verweven in al het materiaal om hen heen.

Op de binnenplaats zien ze aan de noordkant een meisje met een krijtje in haar handje door de deur van de Steigerende Pony lopen. Aan de zuidkant van de binnenplaats zie ze iemand op de grond liggen, volgens Rhogar het lijk uit zijn flits. Het lijk blijkt Nikki te zijn. Siegrain denkt dat ze daar al een paar dagen ligt. Ze is neergestoken. Als Diora de dolk uit het lichaam haalt, begint die ineens te praten. Het blijkt een betoverde dolk te zijn. Een moordenaar zit in de dolk opgesloten toen hij probeerde een tovenaar te vermoorden. Het enige wat hij nog kan, is praten. De moordenaar heet Azûr, de bekendste assasin uit zijn tijd! De vorige eigenaar was een man, maar Azûr sprak niet echt met hem. Hij heette iets van Arganol/Argonil. Het zou best kunnen dat deze man de diadeem heeft meegenomen.

In de herberg de Steigerende Pony is het enige dat ze vinden een luik. Dit luik leidt naar de riolen. Onder het luik zijn allemaal pijlen getekend met krijt, die allemaal naar beneden wijzen.

View
The Boattrip to Aridhol
Parting of an adventurer, meeting another

Doordat Diora de hoop op zuivering van haar slechte naam voor hen had opgeofferd door de schuld voor de brand op zich te nemen, konden Liadrin, Rhogar en Siegrain genieten van hun vrijheid in de PELICANS PERCH. En of ze dat deden! Diora hield zich wijselijk van de drank, want naar haar werd nu alleen maar meer gezocht. Toch besloot zij om ook mee te gaan toen Bayle Domon hen mee vroeg om nog afzakkertje te doen op zijn boot, de Sea Wyvern.

Bayle Domon had voor ogen om de volgende dag met de boot te vertrekken. Dit moest hij helaas nog een paar uur uitstellen, aangezien Rhogar en Siegraine hun magen nog bij elkaar moesten rapen. Liadrin had zichzelf nog net onder controle. Nadat Diora en Siegraine nog kort de markt hadden bezocht, kon de troep eindelijk onderweg.
Naast de 4 avonturiers en Bayle Domon bevonden zich de rechterhand van Bayle Domon, Gustav en de avonturierster Kat zich op het schip.

Enkele dagen na vertrek zag de troep in de richting vanwaar zij kwamen donkere wolken vormen. Op de westoever van de rivier konden ze met enige regelmaat patrouileerden Trollocs ontwaren en zo nu en dan de verkoolde resten van wat vermoedelijk afgelegen boerderijen waren.

Tijdens de reis maakten de 4 nieuwe plannen. De gestolen papieren uit het huis van Nikki bevatten geen waardevolle informatie, op één brief na. De brief, waarschijnlijk gericht aan Nikki, bevatte informatie over een mogelijke koper voor de Diadeem van de koningin van Saldaea, Tenobia Kazadi. Deze koper zou zich bevinden in Aridhol. Het plan om mee te varen naar Illian liet men varen, Aridhol zou de volgende stop worden.

Onderweg verschenen op de oostoever twee ruiters. Ruid roepend vroegen zij Bayle Domon naar de gezochte Diora. Bayle Domon gaf aan Diora niet te kennen. Het antwoord daarop waren enkele pijlen in de richting van de roeiboten, die de Sea Wyvern voorttrokken. Nadat Bayle Domon aangaf dat de wind weer op stak, maakten de 4 avonturiers in de roeiboten dat ze weer aan boord kwamen. Duidelijk was dat Diora herkent was! Diora en Liadrin, nooit zonder hun wapens, begonnen samen met Gustav en Kat het vuur te openen op de boogschutters en ruiters. Ook Kat bleek een tovenares te zijn, alleen niet één van de Aes Sedai! Ondertussen bewogen Rhogar en Siegrain zich naar het ruim om ook hun uitrusting voor de dag te halen. Maar voordat zij zover waren, hadden de anderen de aanvallers op de vlucht gejaagd.

Na deze aanval afgeslagen te hebben, voer de Sea Wyvern verder. Onderweg riep niemand de boot aan, op een boot vol feestvierders na. De opvarenden besloten om niet op hun uitnodiging in te gaan. Tijdens deze dagen maakten zij hun plannen kenbaar aan Bayle Domon. Ondanks zijn afraden, wilden de 4 hun plan toch doorzetten. Kat, op zoek naar avontuur, voegt zich bij hen. Omdat Bayle Domon vervangende bemanning nodig had, deed het schip enkele dagen voor Aridhol een dorp aan. Op de markt van dat dorpje koopt de troep proviand. Diora stond nog even met een schimmig figuur te praten en komt terug met nieuwe bewapening. Van wie of waar de dolken vandaan kwamen, kon niet uit haar los gekregen worden, dus werd er niet verder naar gevraagd. Liadrin gaf te kennen dat ze toch liever de Aes Sedai op de hoogte ging brengen van het komende gevaar. Ze besloot om het aan de andere 3 over te laten om samen met Kat Aridhol te gaan verkennen, terwijl zij met de boot mee verder vaart.

View
Maradon Law
Tavern, Tower and Tribunal

To be written by memory and small notes. Give it some time.

View
The arrival in Maradon

18 April: Na nog enkele tijd gereist te hebben komt het gezelschap aan in Maradon. Het gezelschap reist door de poort maar Diora besluit dat ze korte tijd haar eigen weg zou kiezen. Ze spreken later die avond af dat ze elkaar zouden ontmoeten in een plaatselijke herberg. Terwijl het gezelschap inmiddels al binnen de stadsmuren is besluit Diora door het riool de stad binnen te sluipen. De rest van het gezelschap zien ondertussen “wanted-posters” hangen met het gezicht van Diora erop. Op deze posters is Diora duidelijk nog jonger, maar vreemd genoeg lijkt ze ook een stuk langer te zijn. Ze wordt beschuldigd van het stelen van de diadeem van de koningin.

Later op de avond ontmoeten onze helden elkaar weer in herberg. Liadrin vraagt Diora naar de beschuldigingen. Diora ontkent alles en geeft aan dat ze valselijk beschuldigd is. Diora wil graag tijdens haar tijd in de stad uitzoeken wie haar er destijds ingeluisd heeft. De rest van het gezelschap besluit Diora in deze taak te helpen. Het gezelschap denkt aan de magische hoed die ze hebben gevonden en proberen hem uit. Terwijl Diora de hoed op deed veranderde ze in het evenbeeld van Liadrin. Ook iedereen die daarna de hoed opdeed kreeg het uiterlijk van Liadrin. Het gezelschap denkt nu te weten hoe de hoed werkt en hoe ze dit eventueel in de toekomst kunnen gebruiken. Het gezelschap besluit dat met de vermomming van de hoed Diora ’s nachts door de stad kan sluipen om uit te zoeken wat er destijds is gebeurd.

Voordat Diora de straat op gaat besluit het genootschap informatie in te winnen in de herberg. Ze spreken eerst met de herbergier en daarna met de bard. Op deze manier komen onze helden erachter dat het paleiskwartier afgesloten is door de oorlogsdreiging die er op dit moment is en dat alleen de rijkelui de kans hebben om eventueel met de koningin te praten. Ook vertelt de bard meer over de ruine van de klokkentoren die prompt in de stad staat.

Het gezelschap besluit vervolgens de straat op te gaan om te kijken wat er nog meer verteld wordt door de stadslieden over de diadeem. Ze komen erachter dat de diadeem de kracht heeft om de stad te beschermen tegen de Blight. De stadsbewoners wijten het feit dat de trollocks er aan komen dan ook aan het falen van de koningin en de streken van Diora. Diora is de afgelopen avonden volgens de bewoners ook nog gezien terwijl ze allerlei ongein uithaalde.

Het gezelschap besluit in twee groepen op te splitsen. De ene groep bestaande uit Diora en Rhogar gaan onderzoek doen naar de valse beschuldigingen (het stelen van de diadeem en het vervuilen van de watertoren met koeienmest) en de groep van Liadrin en Siegrain besluiten contact op te nemen met Marcus Silverking the Brave om te kijken of ze een gesprek met de koningin kunnen regelen om haar te vertellen over de gebeurtenissen in Shadowfall Keep. Daarnaast gaan ze meer informatie proberen in te winnen over de ruine van de klokkentoren.

View
The lost fight with the hobgoblins

Het gezelschap reist af naar de bergpassen waar de hobgoblins volgens de soldaten zouden moeten zitten. Daar aangekomen zien ze inderdaad een groep hobgoblins. Het gezelschap besluit enige tijd de hobgoblins te volgen. Uiteindelijk worden ze door de hobgoblins opgemerkt. Het gevecht begint maar al snel blijken er meer hobgoblins door deze bergpassen te struinen dan het gezelschap aan kan. Het gezelschap komt vrij ver maar hebben te veel schade opgelopen om de laatste grote groep hobgoblins te kunnen verslaan.

Het gezelschap besluit te vluchten, maar de groep boogschutters verwachten dit en weten tijdens het vluchten van het gezelschap ze nog flink onder vuur te nemen. Zowel Liadrin als Bart worden geraakt door een pijl. Het gezelschap moet met pijn in hun hart Bart voor dood achterlaten, maar zien wel de mogelijkheid om Liadrin te redden van het slagveld.

Het gezelschap heeft gefaald, en moeten zich concentreren op het stabiliseren van Liadrin om ervoor te zorgen dat Liadrin niet alsnog overlijdt. Na voldoende afstand te hebben gereist vanaf de plek waar ze in gevecht waren met de hobgoblins neemt het gezelschap de tijd om Liadrin enigszins op te lappen. Ze zetten kamp op en Siegrain ontfermt zich over Liadrin, die inmiddels veel bloed is verloren. Siegrain’s goddelijke krachten zorgen ervoor dat Liadrin in wonderbaarlijk korte tijd hersteld van haar verwondingen.

View
Winterfall / Shadowfall Keep / The road to Maradon / Crossing the Bridge

Winterfall: De geruchten gaan dat iemand demonengod Orcus probeert te bevrijden uit zijn wereld via een Portal. Deze Portal kan alleen geopend worden in Shadowfall Keep. Het reisgezelschap besluit om op onderzoek te gaan bij de Shadowfall Keep.

Shadowfall keep: Aangekomen in Shadowfall keep begint het gezelschap te merken dat Aramil steeds vreemder gedrag begint te vertonen. Tijdens een gevecht met een Goblin bleek Aramil ineens verdwenen te zijn. De rest van het gezelschap besloot op zoek te gaan naar hun verloren kameraad. Ze konden helaas Aramil niet vinden, maar kwamen wel een tovenares genaamd Liadrin tegen. Deze vertelde dat ze het niet verwonderend vond dat Aramil zulk raar gedrag vertoonde. Volgens Liadrin wordt iedere mannelijke tovenaar uiteindelijk gek, omdat ze niet goed om kunnen gaan met de magie. Uiteindeljik reist het gezelschap verder met Liadrin, en komen uiteindelijk in de kamer waar Orcus opgeroepen zou worden. Hier aangekomen blijkt de kwade tovenaar een fout gemaakt te hebben en een portaal geopend te hebben naar een wereld die niet Orcus toebehoorde. Uit de Portaal kwamen Trollocs die minstens even kwade bedoelingen hadden als Orcus. Het gezelschap had enige hoop gehad om Orcus tegen te kunnen houden, maar het leger van Trollocs bleek al snel te veel voor het gezelschap en ze werden gedwongen te vluchten. Het gezelschap ging terug naar Winterfall om te waarschuwen voor het aankomende leger. De stad besluit te evacueren en gezelschap wordt naar Maradon gestuurd om deze grote stad te waarschuwen en om hulp te vragen.

Op weg naar maradon: Onderweg naar Maradon komt het gezelschap een bard tegen genaamd bart. Deze gebaarde reiziger besluit mee te reizen met het gezelschap.

Datum: 14 April

Het reisgezelschap reist naar Maradon om de stad te waarschuwen voor het aankomende gevaar. Maar de weg naar Maradon was een weg met vele gevaren. Tijdens de tocht naar Maradon kwam het reisgezelschap bij een brug. Onder de brug raasde een rivier. Het reisgezelschap keken naar de mogelijkheden die ze hadden. Ze wisten dat om de rivier heen reizen veel vertraging op zou leveren. De brug gebruiken om naar de overkant van de rivier te komen was ook niet zonder risico. De brug was oud en versleten en met de paarden over de brug reizen zou zeker een uitdaging worden.

Uiteindelijk besloot het gezelschap om het er toch op te wagen met de brug. Liadrin zou met haar magie over het water lopen om de andere leden van het gezelschap bij te staan mocht het onverhoopt mis gaan. En mis ging het….

Verschillende leden van het gezelschap zakte door de brug. Wonder boven wonder overleefden alle reisgenoten het. Heelhuids kwamen ze er echter niet van af. Rhogar en Siegrain verloren hun paarden en Siegrain ook zijn geliefde biervaatje.

Aan de overkant van de rivier hoort het gezelschap een groep krijgers te paard aankomen. Het gezelschap besluit te schuilen. Diora wordt vooruit gestuurd om te kijken wie het zijn. Diora zag dat de rijders de soldaten van Maradon zijn en houdt ze aan. Ze vertellen de soldaten over het aankomende leger. De soldaten waren op missie gestuurd om op goblins te jagen. Het gezelschap spreekt met de soldaten af dat ze de jacht op de goblins overnemen als de soldaten het nieuws naar de stad brengen. Na een paard gekregen te hebben voor Rhogar reist het gezelschap naar de plek waar de goblins volgens de soldaten waren. Daar aangekomen blijken de Goblins daar inderdaad te zijn, en het gezelschap maakt zich klaar om de Goblins uit te schakelen.

View

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.