Wheel Of Time

Descending deeper into Aridhol

Chapter One

Het gezelschap besluit voordat ze door het luik gaan toch nog even rond te kijken op het pleintje. Ze zien een kroeg, een smidse en een kerk. Allereerst gaat het gezelschap naar de kroeg, maar ook van binnen blijkt het een totaal vervallen gebouw te zijn en het gezelschap vindt dan ook niks van waarde.

Vervolgens besluit het gezelschap naar de kerk toe te gaan. Direct nadat ze het gebouw zijn binnengestapt valt het op dat ook dit gebouw van binnen een bouwval is, afgezien van een deur die op een kier staat. Door de kier van de deur zien onze de vier avonturiers licht schijnen. Diora sluipt op de deur af en kijkt naar binnen. In het kamertje ziet ze een vuur en een schommelstoel die zachtjes schommelt. De rug van de stoel is naar de deur toe gericht, maar Diora kan duidelijk zien dat er iemand in de stoel zit bij het vuur.

Diora gaat terug naar de rest van het gezelschap en het gezelschap besluit samen de kamer te betreden. In de stoel blijkt het skelet van een inmiddels jaren geleden overleden oude vrouw te zitten, maar tot ieders verbazing blijkt het skelet nog te bewegen. De oude vrouw is aan het breien en stelt het gezelschap gerust door te vertellen dat ze geen kwaad in de zin heeft. Het gezelschap praatte met het skelet van de ouwe vrouw en ze achterhalen dat de naam van de oude vrouw Opoe is en dat ze sinds de val van de stad hier haar tijd doorbrengt. Volgens de vrouw is het enige gezelschap dat ze krijgt het gezelschap van Selena, die dieper in de stad in de grote toren woont. Ook weet de vrouw te vertellen dat er recentelijk bandieten door de stad hebben gelopen, maar deze zijn weer snel gevlucht. De oude dame kijkt naar Kat en geeft aan dat ze niet vaak een silvertongue ziet. Het gezelschap weet niet wat een silvertongue is en ook Kat lijkt geen idee te hebben waar de oude dame het over heeft.

Opoe laat Kat een boek pakken en vraagt haar de eerste pagina te lezen. In het boek worden allerlei gerechten beschreven en terwijl Kat de woorden voorleest verschijnen de gerechten op tafel. Een silvertongue blijkt een gezegend persoon te zijn, die alles wat hij of zij leest in waarheid veranderd. Het gezelschap besluit bij Opoe te rusten en zich tegoed te doen aan het overheerlijke eten dat op tafel is verschenen. De dag erop gaat het gezelschap weer op pad, en gaan naar het laatste gebouw dat aan het plein gebouwd is. Het is een smidse, waar het net als bij de andere gebouwen een ravage is. Het gezelschap zoekt door het puin, en vinden een prima bruikbare schep die ze besluiten mee te nemen.

Vervolgens besluit het gezelschap het luik in het midden van de markt in te gaan, waardoor ze de pijlen die met krijt over te vinden waren volgden. Ze kwamen uit in een riool, waarna een lange tocht begon door de tunnels. Aan het einde van de tunnels kwamen ze uit op een kerkhof. Op het kerkhof waren behalve een groot aantal graven ook twee cryptes te vinden. De krijten pijlen wezen naar de kleinste van de twee├źn het gezelschap besluit dan ook om als eerste naar de kleine crypte te gaan. In de kleine crypte vinden ze de urn van Alena. Wanneer deze urn geopend wordt verschijnt de geest van het kleine meisje dat ze eerder al door het luik zagen glippen en deze verteld de avonturiers over haar noodlot. Ze is vroeger ontvoerd door een mysterieus persoon, die haar verkracht en vermoord heeft. Haar enige overgebleven wens is nu om als urn weer verenigd te worden met haar ouders die in Baerlan wonen. Het gezelschap belooft de urn van het kleine meisje bij haar ouders te bezorgen en als beloning verteld het meisje het gezelschap over een man die iets waardevols verstopt zou hebben in een van de graven. Het gezelschap gaat de schep die ze eerder in de smidse hebben gevonden gebruiken om op zoek te gaan naar het waardevolle voorwerp. Deze weet het gezelschap te vinden, en het blijkt te gaan om acrobatic boots.

Terwijl een deel van het gezelschap de graven aan het opgraven waren, waren de andere de grote crypte aan het bekijken en zagen hierop twee gargoyles zitten. Het gezelschap koos ervoor om deze uit veiligheidsoverwegingen alvast naar beneden te gooien, uit angst dat de dieren ’s nachts tot leven zouden komen.

Het gezelschap ging vervolgens de grote crypte in, en kwamen hierin gelijk mummies tegen. Deze werden vrij eenvoudig verslagen en het gezelschap liep vervolgens verder de crypte in. Hier vonden ze een graf, die Rhogar vervolgens zonder het te bespreken met de rest van de groep opende. Uit het graf kwam een Lich en direct werd het duidelijk dat deze te sterk voor het gezelschap was. Ze vluchten uit de crypte, maar werden achtervolgd door de Lich en zijn minions. Buiten de crypte zag de groep een kuifkar met twee ondode paarden ervoor. Het gezelschap gebruiken de paarden om weg te komen van de lich, maar deze volgt het gezelschap door het riool met een eigen huifkar. Gelukkig voor het gezelschap crasht de huifkar van de lich, en sterven alle inrijdenden.

Het gezelschap verlaat het riool weer via het luik en ze besluiten naar het kasteel te gaan, omdat de avonturiers eerder al hadden achterhaalt dat ze naar het kasteel en de stallen moeten, en vervolgens de pijl moesten volgen. De groep klopt aan bij de poort van het kasteel en de poort wordt geopend door een skelet. Het gezelschap vraagt of ze het terrein op mogen en het skelet lijkt er niks op tegen te hebben. Ze zien in het kasteel stallen, en besluiten die kant op te gaan. In de stallen vindt het gezelschap een sprekend paard die luistert naar de naam Wilbert. Rhogar ziet een pijl die naar de kont van het paard wijst en besluit zijn arm in de kont van het paard te stoppen. Hier vindt Rhogar een orb, die volgens Wilbert de giftige mist uit de directe omgeving van de orb laat verdwijnen. Het gezelschap heeft het plan om op de rug van wilbert het kasteel te verlaten maar Wilbert verteld dat hij een wond aan zijn poot heeft en niet iemand op zijn rug kan dragen. Siegraine behandelt de wond van Wilbert, maar het paard is nog niet sterk genoeg om iemand te dragen. Het gezelschap verlaat het kasteel, en reist af naar woningen in de stad. Daar vindt het gezelschap een bandiet die op sterven na dood is. Hij had een pijl door zijn been gekregen en de wond was gaan ontsteken. Het gezelschap beloofde de bandiet te helpen, als hij zijn geluksmunt zou afgeven. De bandiet besloot dit niet te willen en koos ervoor om dan maar te sterven. De bandiet werd boos op Siegrain en vervloekte de Cleric.

Comments

Rhogar88

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.